Γιατί οι νέοι δυσκολεύονται σήμερα περισσότερο από ποτέ

Οι σημερινοί νέοι αντιμετωπίζουν προκλήσεις που ούτε είχαν φανταστεί οι προηγούμενες γενιές. Αλλά πέρα από το άγχος τους, έχουν μια ανθεκτικότητα που συχνά παραβλέπεται.

Η Amy Falconer οραματίζεται την κατάθλιψή της ως τον πάτο ενός λάκκου. Μερικές φορές δεν συνειδητοποιεί ότι έχει πέσει εκεί μέσα, ώσπου να κοιτάξει ψηλά και να δει τη σκάλα εξόδου να εξαφανίζεται. «Κάθομαι στο κάτω μέρος του λάκκου μου και λέω «εντάξει, εδώ βρίσκομαι. Έτσι νιώθω». Και κάποια στιγμή έρχεται μια μέρα, όταν είναι έτοιμη, που σκαρφαλώνει σιγά-σιγά στην κορυφή.

«Αυτό είναι ανθεκτικότητα», λέει η 22χρονη ασκούμενη στον πάροχο υπηρεσιών ψυχικής υγείας Mind Australia.

Η Falconer διαγνώστηκε για πρώτη φορά με κατάθλιψη όταν ήταν 12 ετών. Πιστεύει ότι ο καταλύτης ήταν ο θάνατος του παππού της, σε συνδυασμό με μια δύσκολη μετάβαση στο γυμνάσιο.

Ήταν 19 όταν εμφανίστηκε ο COVID. «Η πανδημία με τσάκισε», λέει.

@ MART PRODUCTION στο Pexels

«Η απομόνωση, η απώλεια ελέγχου, η ενημέρωση για όλους τους αριθμούς των κρουσμάτων και τους θανάτους που διαχειρίζεται η πολιτική, είτε συμφωνούσες με τις αποφάσεις είτε όχι».

Ακόμη και τώρα, η Falconer δεν αισθάνεται ότι έχει επανέλθει απόλυτα. «Εξακολουθώ να είμαι πολύ επιφυλακτική να βγω έξω. Μου ήταν δύσκολο αυτό και προ πανδημίας, αλλά τώρα υπάρχει απλώς επιπλέον άγχος».

Σε όλον τον κόσμο, οι ειδικοί προειδοποιούν για μια άλλη πανδημία: την ψυχική ασθένεια των νέων.

  • Έρευνα: 166 εκατομμύρια έφηβοι αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή

Μια δημοσκόπηση του Resolve τον περασμένο μήνα έδειξε ότι το ένα τέταρτο των Αυστραλών ηλικίας 16-24 ετών είχαν αυτοκτονικές σκέψεις τα τελευταία δύο χρόνια και το 15% είχε αποπειραθεί να αυτοτραυματιστεί. Το 82% των νέων που ερωτήθηκαν δήλωσαν ότι είχαν αντιμετωπίσει προβλήματα ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

@MART PRODUCTION, Pexels

Τα ποσοστά αυτοκτονιών και αυτοτραυματισμών αυξήθηκαν μεταξύ των νέων 15-24 ετών την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με στοιχεία της αυστραλιανής κυβέρνησης.

Τους τελευταίους εννέα μήνες, το The Age και η Sydney Morning Herald πήραν συνεντεύξεις από νέους για ένα podcast και μια σειρά ιστοριών που εστιάζουν στην ψυχική υγεία των νέων με την ονομασία Enough (Aρκετά).

Ορισμένοι αναγνώστες απάντησαν υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για μια γενιά «χιονονιφάδων» που δεν έχουν ανθεκτικότητα.

Ο όρος – που διαδόθηκε από την ακροδεξιά κατά τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ το 2016 – υποδηλώνει κάποιον που είναι υπερβολικά ευαίσθητος και εύθικτος.

Όπως πολλά από τα μέλη αυτής της γενιάς, που μίλησαν στην The Sydney Morining Herald, η Falconer έχει ακούσει την ταμπέλα «γενιά χιονονιφάδων» και τη θεωρεί βαθιά άδικη.

«Νομίζω ότι η παλαιότερη γενιά θεωρούταν πιο σκληρή γιατί της έμαθαν ότι έπρεπε απλώς να καταπίνει τα πάντα», λέει.

Ο ειδικός στην ψυχική υγεία των νέων, καθηγητής Πάτρικ ΜακΓκόρι, πιστεύει ότι ο όρος χιονονιφάδα είναι «εντελώς, απολύτως ανακριβής».

«Ο λόγος που οι νέοι έχουν παραμεληθεί τόσο πολύ από την άποψη της ψυχικής υγείας εδώ και δεκαετίες είναι ότι οι παλαιότερες γενιές έχουν την τάση να τους κατηγορούν και να τους επικρίνουν», λέει ο McGorry.

Τόσο ο Γενικός Χειρουργός των ΗΠΑ Δρ Vivek Murthy, όσο και η Αναπληρώτρια Διευθύντρια Ιατρικής για την Ψυχική Υγεία της Αυστραλίας, Δρ Ruth Vine, λένε ότι οι σημερινοί νέοι αντιμετωπίζουν πρωτόγνωρες προκλήσεις.

«Οι νέοι σήμερα έχουν μια αίσθηση αβεβαιότητας… για πράγματα για τα οποία η γενιά μου δεν έπρεπε να ανησυχεί όταν ήμασταν νέοι», λέει η Vine.

Λοιπόν, γιατί είναι δύσκολο να είσαι νέος το 2022;

Κλιματική Αλλαγή

Η 20χρονη Olivia Sutherland βίωσε για πρώτη φορά άγχος, κατάθλιψη και διατροφικές διαταραχές πριν από τέσσερα χρόνια.

Όπως πολλοί συνομήλικοί της, λέει ότι είναι «βαθιά, βαθιά ανήσυχη για την κλιματική αλλαγή», καθώς επεξεργάζεται την τελευταία ζοφερή πρόβλεψη των Ηνωμένων Εθνών.

«Είμαστε αντιμέτωποι με ένα μέλλον που επηρεάζεται από την κλιματική αλλαγή, αλλά πιστεύουμε ότι δεν έχω δικαίωμα γνώμης σε αυτό το μέλλον, παρόλο που το κληρονομούμε».

@ Markus Spiske, Pexels

Το 2019 μια έρευνα από την οργάνωση ψυχικής υγείας των νέων ReachOut διαπίστωσε ότι το 80% των Αυστραλών μαθητών ηλικίας 14 έως 23 ετών ήταν κάπως ή πολύ ανήσυχοι για την κλιματική αλλαγή. Σχεδόν οι μισοί βίωναν αυτά τα συναισθήματα σε εβδομαδιαία βάση.

«Το κλίμα είναι στο επίκεντρο αυτή τη στιγμή με τις πλημμύρες στη Νέα Νότια Ουαλία και το Κουίνσλαντ», λέει η Διευθύνουσα Σύμβουλος της ReachOut, Ashley de Silva.

Η φιλελεύθερη βουλευτής Δρ. Fiona Martin συνέδεσε ξεκάθαρα την ψυχική ασθένεια με την κλιματική αλλαγή στην τελική έκθεσή της για μια κυβερνητική έρευνα του 2021 για την ψυχική υγεία.

«Το σύνθετο τραύμα της ζωής μέσα από ακραία καιρικά φαινόμενα –πυρκαγιές, πλημμύρες, ξηρασίες– μαζί με τα αυξανόμενα επίπεδα άγχους για το μέλλον δεν μπορούν να αγνοηθούν», έγραψε η Martin.

«Είναι καιρός για μια συνολική προσέγγιση της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου για την ψυχική υγεία και την πρόληψη των αυτοκτονιών που να λαμβάνει υπόψη ευρύτερα περιβαλλοντικά ζητήματα».

Ο καθηγητής Ian Hickie, ένας εξέχων ερευνητής ψυχικής υγείας από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, λέει ότι αυτό τροφοδοτεί την αίσθηση των νέων ότι «η γενιά των Baby Boomers δεν δίνει δεκάρα και οι εθνικές κυβερνήσεις δεν τους φροντίζουν».

Η Falconer έχει παραιτηθεί από την ιδέα του να κάνει παιδιά. «Δεν θέλω να τους φέρω σε έναν κόσμο όπου θα πεθάνουν στα 50».

Τώρα αποφεύγει ενεργά τις ειδήσεις.

«Αν δεν το έκανα, θα ήμουν σε μια συνεχή κατάσταση κατάθλιψης».

Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης 

Θα ήταν αδιανόητο για τις προηγούμενες γενιές να φωτογραφίζουν και να σχολιάζουν κάθε τους κίνηση, λέει ο Δρ Grant Blashki, επικεφαλής κλινικός σύμβουλος στο Beyond Blue. «Ζουν σε μια πολύ διαφορετική περιοχή».

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν να βοηθήσουν τους νέους να συνδεθούν με άλλους που μοιράζονται τα ενδιαφέροντα ή τις προκλήσεις τους: για παράδειγμα, άλλους αυτιστικούς εφήβους ή άτομα από την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+.

Η υπέρμαχος της ψυχικής υγείας των νέων, Emily Unity, 25 ετών, λέει ότι η ψυχική τους υγεία βελτιώθηκε όταν ένιωσαν αποδεκτοί για τη σεξουαλικότητά τους στο διαδίκτυο: «Είναι απίστευτα ενδυναμωτικό να γνωρίζεις ότι δεν είσαι μόνος».

@ Liza Summer, Pexels

Αλλά ο Alex Rodriguez, 24 ετών, λέει ότι υπάρχει επίσης μια «σκοτεινή πλευρά» στα social media.

Ο Rodriguez ζει με μια διατροφική διαταραχή, κατάθλιψη και άγχος.

«Πολλοί από εμάς κοιτάμε άλλα προφίλ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πιστεύουμε ότι οι ζωές των άλλων είναι πολύ καλύτερες από τις δικές μας ή πιο μπροστά από εμάς», λέει.

Η κοινωνική σύγκριση είναι ο κύριος κίνδυνος που σχετίζεται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με τον επικεφαλής κλινικής πρακτικής του headspace, Nick Duigan.

«Οι νέοι εκτίθενται σε ένα εξαιρετικό φάσμα συγκρίσεων σε εφαρμογές, οι οποίες μπορεί να είναι απίστευτα ανθυγιεινές και μη ρεαλιστικές».

@ Liza Summer, Pexels

Η Molli Johns, 19 ετών, ανέπτυξε μια διατροφική διαταραχή στο γυμνάσιο. Θυμάται ότι ήταν 13 ετών και έβλεπε ατελείωτες αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που την καθοδηγούσαν πώς να περιορίσει το φαγητό της. «Σίγουρα έπεσα σε αυτή την παγίδα και άρχισα να αντιγράφω όλους τους ανθρώπους που έβλεπα».

Ο καθηγητής Ian Hickie δεν αρνείται ότι η τεχνολογία δημιουργεί ορισμένα προβλήματα, αλλά πιστεύει ότι είναι πολύ εύκολο να κατηγορήσει κανείς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αντίθετα, βλέπει τον κύριο παράγοντα πίσω από την ψυχική ασθένεια των νέων ως κάτι πιο περίπλοκο: μια σταδιακή κατάρρευση των κοινωνικών δεσμών.

«Πάρα πολλοί άνθρωποι αισθάνονται αποκλεισμένοι. Και πάρα πολλοί από αυτούς είναι νέοι άνθρωποι», λέει ο Hickie.

Προσιτή στέγαση και οικονομική ασφάλεια

Το 2016, ο δημογράφος Bernard Salt, ένας Baby Boomer, πρότεινε με περιφρόνηση ότι οι νέοι θα μπορούσαν να προλάβουν το τρένο της ιδιοκτησίας ακινήτου, αρκεί να εγκατέλειπαν τα hipster καφέ.

Η Falconer εξακολουθεί να εξοργίζεται. «Δεν βγαίνω για τοστ με αβοκάντο γιατί δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να το υποστηρίξω, και ωστόσο δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να αγοράσω ένα σπίτι», λέει.

Ο Rodriguez ξέρει ότι θα έπρεπε να είναι ενθουσιασμένος που θα αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο, αλλά οι πιέσεις του κόστους ζωής βαραίνουν πολύ.

Πρέπει να βρει ένα ακίνητο για ενοικίαση, δουλειά πλήρους απασχόλησης και να αρχίσει να αποπληρώνει το φοιτητικό του δάνειο.

«Θέλω όσο τίποτα να φύγω από το πατρικό μου σπίτι και να είμαι ανεξάρτητος και να έχω ένα σπίτι και να κάνω καριέρα, αλλά τα πράγματα είναι απλώς πολύ πιο ακριβά», λέει ο Rodriguez.

«Είναι δύσκολο να χωρέσει κανείς αρκετή δουλειά παράλληλα με τις σπουδές για να εξοικονομήσει αρκετά χρήματα για ενοίκιο, πόσο μάλλον για την αγορά ενός σπιτιού».

@ PhotoMIX Company, Pexels

Ο Isaac Percy, ο οποίος άρχισε να βιώνει άγχος όταν ήταν 19 ετών, αισθάνεται ότι το να δημιουργήσει κανείς οικογένεια και να βρει κάπου να μείνει δεν θα έπρεπε να είναι μια τόσο τρομακτική προοπτική.

«Αλλά ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται και όπου η ασφάλεια της εργασίας δεν τίθεται ως θέμα για τη γενιά μας», λέει ο Percy, που είναι σήμερα 23 ετών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Hickie, η έλλειψη αποτελεσματικής δράσης για την οικονομικά προσιτή στέγαση είναι άλλο ένα του πώς η κυβερνητική πολιτική αγνοεί τους νέους.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι τιμές των κατοικιών κυμαίνονταν περίπου 2,5 φορές πάνω από το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Τώρα, είναι περίπου 5,5 φορές υψηλότερες, γράφει η The Sydney Morning Herald.

Εν τω μεταξύ, το κόστος της ενοικίασης έχει αυξηθεί κατά περίπου 10% σε πολλές περιοχές τον τελευταίο χρόνο.

Η πανδημία

Τα lockdown διέκοψαν τις κοινωνικές συνδέσεις και η εξ αποστάσεως εκπαίδευση ήταν δύσκολη για πολλούς. Έχασαν τις φυσιολογικές τελετές μετάβασης. «Υπήρχαν οι κατασκηνώσεις, η αποφοίτηση, οι επίσημες εκδηλώσεις, καθώς και τα πάρτι για τα 18α γενέθλια, που όλοι περιμένουν με ανυπομονησία τελειώνοντας το σχολείο», λέει ο Nathan Gunn, ένας από τους πρώτους αποφοίτους της πανδημίας.

@ null xtract, Pexels

Ο Percy ζει στο Κάμντεν, λίγο έξω από το Σίδνεϊ. Η εμπειρία του από την πανδημία έχει πλαισιωθεί από ακραία καιρικά φαινόμενα: την καταστροφή από τις πυρκαγιές του Μαύρου Καλοκαιριού και τώρα τις φρικτές καταιγίδες.

«Συμβαίνουν τόσα πολλά πράγματα. Είναι απελπιστικό και είμαι σίγουρος ότι θα προκύψει πολύς πανικός και άγχος από αυτό», λέει ο Percy. «Πώς θα βρω τη ζωή που αναζητώ, βγαίνοντας από αυτό;»

Η πανδημία COVID-19 είναι μοναδική ως προς το ότι συνήθως οι κοινωνίες ενώνονται κατά τη διάρκεια μιας καταστροφής, σχολιάζει ο καθηγητής Ian Hickie.

«Στις προηγούμενες κρίσεις –πόλεμοι, οικονομικές υφέσεις– υπήρχε συχνά υψηλή κοινωνική συνοχή και πολλή υποστήριξη γύρω από τους νέους», λέει.

«Αυτή τη στιγμή, [η υποστήριξη] είναι πολύ αδύναμη και κατά συνέπεια, τα προβλήματα ψυχικής υγείας μεταξύ των νέων είναι υψηλά».

Αλφαβητισμός ψυχικής υγείας

Η Εθνική Επίτροπος της Αυστραλίας για τα Παιδιά Anne Hollonds λέει ότι ενώ η ψυχική υγεία των νέων έχει επιδεινωθεί, συζητείται επίσης πιο ανοιχτά από πριν.

«Όταν ήμουν παιδί, δεν είχαμε τις λέξεις για να μιλήσουμε για θέματα ψυχικής υγείας».

Η Hollonds λέει ότι η πανδημία άνοιξε τη συζήτηση για την ψυχική υγεία των παιδιών.

Έρευνες διαπιστώνουν ότι οι μισές διαταραχές ψυχικής υγείας κατά τη διάρκεια της ζωής έχουν εμφανιστεί μέχρι την ηλικία των 14 ετών και τα τρία τέταρτα μέχρι την ηλικία των 24 ετών.

«Αλλά πραγματικά δεν μιλούσαμε πολύ για αυτό πριν από τον COVID».

Ο Hickie πιστεύει ότι ο βελτιωμένος αλφαβητισμός σε θέματα ψυχικής υγείας ευθύνεται για πολύ μικρό μέρος από τη συνολική αύξηση των ψυχικών ασθενειών των νέων. «Δεν είναι απλώς ένα φαινόμενο που δημοσιοποιείται περισσότερο».

Τι βοηθάει λοιπόν τους νέους;

Ο φίλος του Πέρσι αυτοκτόνησε όταν ήταν 14 ετών. Αντί να μιλήσει για τον πόνο του, οι καθηγητές περίμεναν από εκείνον να «προχωρήσει και να είναι σκληρός». Ο Πέρσι πιστεύει ότι αυτό συνέβαλε στην τελική διάγνωση αγχώδους διαταραχής.

Το άνοιγμα στην οικογένεια και τους φίλους του για όσα ένιωθε, είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στην ενίσχυση της ψυχικής του υγείας. «Τότε ένιωσα τις κρίσεις άγχους να εξαφανίζονται».

Η αναζήτηση βοήθειας από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας είναι σημαντική, όταν χρειάζεται. Ο ύπνος, η σωματική δραστηριότητα και η καλή διατροφή μπορούν επίσης να προστατεύσουν την ψυχική υγεία. «Ο ύπνος καλής ποιότητας είναι ιδιαίτερα σημαντικός στους νέους», λέει ο Nick Duigan του headspace.

@ Dmitriy Ganin, Pexels

Η Αναπληρώτρια Διευθύντρια Ιατρικής για την Ψυχική Υγεία της Αυστραλίας, Δρ Ruth Vine, πιστεύει ότι η αλλαγή της κοινωνικής δυναμικής στο σπίτι με την πάροδο του χρόνου έχει εν μέρει οδηγήσει σε ψυχικές ασθένειες των νέων.

Είναι καιρός να συσπειρωθεί η κοινωνία πίσω από τους νέους, λέει ο Hickie. «Τα παιδιά χρειάζονται θείες, θείους, δασκάλους, προπονητές, αρχηγούς εκκλησιών, κοινοτικούς ηγέτες, άλλους έμπιστους ενήλικες, χρειάζονται μέντορες», λέει. «Χρειαζόμαστε μια κοινωνία που να εκτιμά την κοινωνική σύνδεση… Την χρειαζόμασταν και πριν από τον COVID και τη χρειαζόμαστε ακόμη περισσότερο μετά τον COVID».

Πηγή: The Sydney Morning Herald