Η απίστευτη ιστορία της 101χρονης που έγινε διευθύντρια αεροδρομίου: Σουπερμάρκετ, πυγμή και διαφθορά

Όταν η Hazel McCallion αποσύρθηκε από τη θέση της δημάρχου της καναδικής πόλης Μισισάουγκα το 2014, σε ηλικία 93 ετών, εύλογα θα περίμενε κάποιος να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της ξεκούραστα, σε κάποιο εξοχικό σπίτι με τη συντροφιά των αγαπημένων της. Όμως ο «Τυφώνας Χέιζελ», όπως είναι το προσωνύμιο της πολιτικού, παρέμεινε ενεργή στη δημόσια ζωή. Σε σημείο ώστε πρόσφατα, στα 101 χρόνια της, να αποδεχτεί την πρόταση να γίνει διευθύντρια του αεροδρομίου του Τορόντο, συνάπτοντας ένα συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Πριν από λίγο καιρό, επιπλέον, είχε ανανεώσει τη συνεργασία της με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ως ειδική σύμβουλος.

Η υπεραιωνόβιαμικρόσωμη πολιτικός, που ήδη μετράει τέσσερις δεκαετίες δράσης, φημίζεται για τις «εγκυκλοπαιδικές γνώσεις της στην πολιτική», την ευθύτητα και την πυγμή της. «Είναι η μοναδική πολιτικός στο Οντάριο που με κάνει να τρέμω» όπως έχει αναφέρει, ανώνυμα, ένας πρώην συνεργάτης της. «Ακόμα και σήμερα λοιπόν όποτε εκείνη επισημαίνει κάποιο ζήτημα δεν περνάει ποτέ απαρατήρητη» σχολιάζει ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Tom Urbaniak.

Η Hazel McCallion γεννήθηκε το 1921 στο Κεμπέκ. Ήταν η μικρότερη σε μια οικογένεια πέντε παιδιών. Μεγαλώνοντας έγινε ακριβοπληρωμένη επαγγελματίας αθλήτρια χόκεϊ ενώ παράλληλα έπιασε δουλειά σε εταιρεία μηχανικών στο Μόντρεαλ. Όταν η εταιρεία μετακόμισε στο Τορόντο, η McCallion την ακολούθησε και εκεί, ούσα στη μέση ηλικία, άρχισε να ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση. Ανέλαβε διάφορους ρόλους προτού, το 1978, διεκδικήσει για πρώτη φορά τη θέση της δημάρχου της Μισισάουγκα και κατατροπώσει έναν αντίπαλο που στη διάρκεια της καμπάνιας του είχε υπονοήσει ότι το φύλο της αποτελεί πολιτική αδυναμία.

Όταν η Hazel McCallion αποσύρθηκε από τη θέση της δημάρχου της καναδικής πόλης Μισισάουγκα το 2014, σε ηλικία 93 ετών, εύλογα θα περίμενε κάποιος να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της ξεκούραστα, σε κάποιο εξοχικό σπίτι με τη συντροφιά των αγαπημένων της. Όμως ο «Τυφώνας Χέιζελ», όπως είναι το προσωνύμιο της πολιτικού, παρέμεινε ενεργή στη δημόσια ζωή. Σε σημείο ώστε πρόσφατα, στα 101 χρόνια της, να αποδεχτεί την πρόταση να γίνει διευθύντρια του αεροδρομίου του Τορόντο, συνάπτοντας ένα συμβόλαιο τριετούς διάρκειας. Πριν από λίγο καιρό, επιπλέον, είχε ανανεώσει τη συνεργασία της με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ως ειδική σύμβουλος.

Η υπεραιωνόβια, μικρόσωμη πολιτικός, που ήδη μετράει τέσσερις δεκαετίες δράσης, φημίζεται για τις «εγκυκλοπαιδικές γνώσεις της στην πολιτική», την ευθύτητα και την πυγμή της. «Είναι η μοναδική πολιτικός στο Οντάριο που με κάνει να τρέμω» όπως έχει αναφέρει, ανώνυμα, ένας πρώην συνεργάτης της. «Ακόμα και σήμερα λοιπόν όποτε εκείνη επισημαίνει κάποιο ζήτημα δεν περνάει ποτέ απαρατήρητη» σχολιάζει ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Tom Urbaniak.

Η Hazel McCallion γεννήθηκε το 1921 στο Κεμπέκ. Ήταν η μικρότερη σε μια οικογένεια πέντε παιδιών. Μεγαλώνοντας έγινε ακριβοπληρωμένη επαγγελματίας αθλήτρια χόκεϊ ενώ παράλληλα έπιασε δουλειά σε εταιρεία μηχανικών στο Μόντρεαλ. Όταν η εταιρεία μετακόμισε στο Τορόντο, η McCallion την ακολούθησε και εκεί, ούσα στη μέση ηλικία, άρχισε να ασχολείται με την τοπική αυτοδιοίκηση. Ανέλαβε διάφορους ρόλους προτού, το 1978, διεκδικήσει για πρώτη φορά τη θέση της δημάρχου της Μισισάουγκα και κατατροπώσει έναν αντίπαλο που στη διάρκεια της καμπάνιας του είχε υπονοήσει ότι το φύλο της αποτελεί πολιτική αδυναμία.

Μεγαλώνοντας έγινε ακριβοπληρωμένη επαγγελματίας αθλήτρια χόκεϊ ενώ παράλληλα έπιασε δουλειά σε μια εταιρεία μηχανικών στο Μόντρεαλ.

«Είχε μια εκπληκτική ικανότητα να αισθάνεται τον παλμό του κόσμου προτού ακόμα τον νιώσει ο ίδιος ο κόσμος» θυμάται σήμερα ο Urbaniak. Μάλιστα, σύμφωνα με νέο αφιέρωμα του «Guardian» στην πολιτικό, μια κοινή πρακτική της ήταν να ψωνίζει κάθε εβδομάδα από διαφορετικό σουπερμάρκετ, για να κατανοεί καλύτερα τις έγνοιες των ψηφοφόρων της, τις οποίες αργότερα ενσωμάτωνε στις ομιλίες της.

Μια κοινή πρακτική της ήταν να ψωνίζει κάθε εβδομάδα από διαφορετικό σουπερμάρκετ, για να κατανοεί καλύτερα τις έγνοιες των ψηφοφόρων της, τις οποίες αργότερα ενσωμάτωνε στις ομιλίες της.

Παρέμεινε δήμαρχος για 36 χρόνια, μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 2014. Όμως ποτέ δεν έχασε το πολιτικό της ένστικτο, καθώς υποστήριξε τους νικητές των επόμενων δύο εκλογών της επαρχίας του Οντάριο, αλλά και τον Justin Trudeau προτού γίνει πρωθυπουργός το 2015.

Από τη μακροχρόνια διαδρομή της στην πολιτική, ωστόσο, δεν έλειψαν τα σκοτεινά σημεία. Το 1982 ένα δικαστήριο αποφάνθηκε ότι είχε λάβει μέρος σε διοικητικά συμβούλια που συζητούσαν ζητήματα τα οποία άπτονταν των προσωπικών της συμφερόντων. Ενώ το 2009 κατηγορήθηκε ότι υποστήριξε την κατασκευή ενός συνεδριακού κέντρου και πολυτελούς ξενοδοχείου εκατομμυρίων δολαρίων από το οποίο θα επωφελείτο ο γιος της, μια υπόθεση πάντως που δεν επιβεβαιώθηκε εντός του δικαστηρίου.

Ποια ήταν η αντίδραση του καθηγητή Urbaniak όταν έμαθε ότι ανανέωσε το συμβόλαιό της με το αεροδρόμιο; «Όσο μπορεί, θα παραμείνει ενεργή. Είναι γνωστή η διαμάχη που είχε με τον προηγούμενο διευθυντή του αεροδρομίου. Εκείνος νόμισε ότι την είχε στο χέρι, αλλά έκανε λάθος».

«Είχε μια εκπληκτική ικανότητα να αισθάνεται τον παλμό του κόσμου προτού ακόμα τον νιώσει ο ίδιος ο κόσμος» θυμάται σήμερα ο Urbaniak. Μάλιστα, σύμφωνα με νέο αφιέρωμα του «Guardian» στην πολιτικό, μια κοινή πρακτική της ήταν να ψωνίζει κάθε εβδομάδα από διαφορετικό σουπερμάρκετ, για να κατανοεί καλύτερα τις έγνοιες των ψηφοφόρων της, τις οποίες αργότερα ενσωμάτωνε στις ομιλίες της.

Πηγή: marieclaire.gr