ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ -Έβαλαν 17 και 15 ετών κορίτσια, να συγκατοικήσουν με 15 αλλοδαπούς, αγνώστου προελεύσεως – Φοβόμαστε να βγούμε απο το δωμάτιο

Ακόμα μια ιστορία, έρχεται να προστεθεί στον ήδη ογκώδες φάκελο, που αφορά στο Υφυπουργείο Πρόνοιας αφού για ακόμη μια φορά το Κράτος παρουσιάζεται ανύπαρκτο και με παντελή απουσία ολοκληρωμένης κοινωνικής πολιτικής.

Άλλος ένας συνάνθρωπός μας βρίσκεται ξεκρέμμαστος στους δρόμους, με τον ίδιο όπως καταγγέλλει στο NewsFeedCY, να ζει σε τροχόσπιτο, στην επαρχία Λευκωσίας, μαζί με την γυναίκα του και τα τρία ανήλικα παιδιά τους. Όπως μας ενημέρωσε ο ίδιος, η μοναδική του ελπίδα ήταν να επικοινωνήσει με το Κίνημα ΕνΕργώ αφού οι αρμόδιες υπηρεσίες του Κράτους, απλά τον είχαν στο περίμενε.

Σύμφωνα με τον Λευτέρη Γεωργίου, Εκπρόσωπο του Κινήματος ΕνΕργώ, ο 45χρονος Ελληνοκύπριος, αποτάθηκε για βοήθεια στο Γραφείο Ευημερίας εδώ και αρκετό καιρό, και η μοναδική βοήθεια που του πρόσφεραν ήταν ελάχιστα χρήματα την περίοδο της Μεγάλης Βδομάδας. “Έπειτα και των προσπαθειών μας, το Γραφείο Ευημερίας “συμφώνησε” πως έπρεπε να φιλοξενηθεί αυτή η ταλαιπωρημένη οικογένεια σε ξενοδοχείο”

Αντί ξενοδοχείο όμως είδαν… hostel

Οι ελπίδες του 45χρονου συμπολίτη μας, τσακίστηκαν όταν αντίκρησε το χώρο διαμονής τους, αφού αντί το Γραφείο Ευημερίας να του εξασφαλίσει το επίδομα ενοικίου ώστε να μπορέσει αυτή η οικογένεια να σταθεί στα πόδια της, του εξασφάλισε διαμονή σε hostel που διαμένουν μετανάστες – όπως ο ίδιος ο καταγγέλλων, αναφέρει.

“Το πρόβλημα με την διαμονή σε hostel που συνεργάζεται με το Γραφείο Ευημερίας και που φιλοξενούνται μετανάστες, έγκειται στο ότι οι άνθρωποι, λόγω της δικής τους κουλτούρας, ζουν την καθημερινότητα τους, εντελώς διαφορετική απο τη δική μας, ως Ελληνοκύπριοι” συνεχίζει ο ίδιος ο καταγγέλλων. “Έχω μια κόρη 17 ετών και άλλη μια 15. Ο γιος μου είναι 8. Με όλους αυτούς, έχουμε εκτός απο κοινή κουζίνα και κοινή τουαλέτα – πως είναι δυνατόν να αφήνω την κόρη μου να ξαπλώνει, και να κυκλοφορεί ο αλλοδαπός μετανάστης, που δεν έχει να χάσει τίποτα, με την πετσέτα γύρω απο το γυμνό του σώμα”;”Φοούμαστε να φκούμε που το δωμάτιο” καταλήγει

“Τα κρεβάθκια εν σπασμένα τζιαι πέφτουμε χαμέ. Αν ήταν να πέφτουμε χαμέ εμίνισκα τζιαι στο τροχόσπιτο” συνεχίζει ο 45χρονος. “Ζητώ την αξιοπρέπεια μου πίσω. Ζητώ την ασφάλεια των κοπελουθκιών μου”

Τούτοι οι άνθρωποι στο Γραφείο Ευημερίας, εν να θέλαν να ζιουν τα δικά τους κοππελούθκια με 15 μαύρους;

“Έκαμα υπομονή” συνεχίζει ο καταγγέλλων “αλλά ως πότε; Είπαν μου να έβρω σπίτι, ήβρα. Συμφώνησα στο ενοίκιο με τον ιδιοκτήτη, τωρά έρκουνται τζιαι λαλούν μου να έβρω πιο φτηνό. Μα πόσο πιο φτηνο; Είδαν τα ενοίκια πόσα εν που κοστίζουν οξά κάθουνται πίσω που ένα γραφείο τζιαι διατάσσουν μόνο;”

“Δυστυχώς, κάποιοι οφείλουν να σοβαρευτούν επιτέλους και να σταματήσουν να παίζουν με ψυχές, δεν έχουν να κάνουν με εμπορεύματα, έχουν να κάνουν με ανθρώπους” μας τονίζει ο Λευτέρης Γεωργίου. “Έχουμε να κάνουμε με ανήλικα παιδιά και κανείς δεν ενδιαφέρεται”

“Αν ήμασταν ξένοι” τόνισε ο καταγγέλλων “τίποτε που τούτα ούλλα εν θα συνέβαινε. Κοπέλα απο το Ιράκ, τις προάλλες, που έμενε εδώ στο Hostel της έδωσε το Γραφείο Ευημερίας 2 χιλιάδες και πήγε και ενοικίασε σπίτι. Εμείς δηλαδή, είμαστε για πετάξιμο; Κανεί σιόρ” ανάφερε κλείνοντας τη συζήτηση μας.