Οδηγούν νοικοκυριά και νέους στην αστεγία και οι κυβερνώντες σφυρίζουν αδιάφορα

Αρκετά είναι τα καθημερινά τηλεφωνήματα που δέχεται το NewsfeedCy, όσο αφορά στη δημοσιοποίηση της σκληρής πραγματικότητας που καλούνται να αντιμετωπίσουν νέοι άνθρωποι αλλά και νοικοκυριά, που δεν είναι άλλη απο το τεράστιο πρόβλημα της αστεγίας.

Δυστυχώς, οι δημοσιογράφοι του NewsfeedCy, καλούνται να καταγράψουν τραγικές εικόνες, αποτέλεσμα της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που εφάρμοζαν αλλά και συνεχίζουν να εφαρμόζουν οι κυβερνώντες. Η απάθεια, η αλλαζονεία και η έλλειψη βασικών γνώσεων που αφορούν στη διαβίωση της κοινωνίας, οι ανεκπλήρωτες εξαγγελίες και οι κούφιες υποσχέσεις, οδηγούν ολοένα και περισσότερους πολίτες στην εξαθλίωση.

Και μιλάμε για πολίτες οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με ρακένδυτους ζητιάνους που συναντάμε σε μεγάλα αστικά κέντρα του εξωτερικού. Μιλάμε για νέους ανθρώπους ή μικρομεσαία νοικοκυριά, οι οποίοι εργάζονται αλλά μόλις και μετά βίας καταφέρνουν να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις της καθημερινότητας τους.

Ιδιαίτερα έντονο παραμένει το πρόβλημα των αστέγων στη Λεμεσό. Την πόλη των πρωτοφανών αναπτύξεων που έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των ενοικίων σε εξωφρενικά επίπεδα ακόμη και ένα στούντιο 30 τμ.

Το πρόβλημα της αστεγίας το συναντάμε ποια και εκτός αστικών περιοχών

Απανωτές είναι οι περιπτώσεις Ελληνοκύπριων αστέγων που εντοπίζονται καθημερινά στη Λεμεσό και όχι μόνο, αλλά αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως οι περιπτώσεις αυτές αυξήθηκαν και σε χωριά, μας ενημερώνει ο Εκπρόσωπος Τύπου, του Κινήματος ΕνΕργώ, Λευτέρης Γεωργίου.

“Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί, είναι το γεγονός πως ενώ μέχρι πέρσι το καλοκαίρι, οι περισσότερες περιπτώσεις που καλούμασταν να βοηθήσουμε ως Κίνημα ΕνΕργώ, βρίσκονταν εντός των μεγάλων πόλεων, τώρα, καλούμαστε να βοηθήσουμε συνταξιούχους που μένουν σε χωριά αφού η σύνταξη δεν φτάνει”.

“Νέα ζευγάρια, που έφυγαν απο τις πόλεις για να γλυτώσουν απο τη μάστιγα των ενοικίων και της ακρίβειας, έρχονται να προστεθούν στις περιπτώσεις που χρειάζονται βοήθεια, ακόμη και με τα τρόφιμα τους, αφού η βενζίνη έχει ανέβει στα ύψη και όσα γλυτώνουν απο το ενοίκιο της κατοικίας τους, το δίνουν στα μεταφορικά για να πάνε στη δουλειά τους – η οποία βρίσκεται στην πόλη – αφού οι πολιτικές που εφαρμόζουν οι κυβερνώντες για δήθεν στήριξη είναι ανύπαρκτες” σημειώνει ο Λευτέρης Γεωργίου, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έχει αφιερωθεί στον αγώνα για μια αξιοπρεπή διαβίωση.

“Καμία κρατική υπηρεσία ή υπηρεσία των τοπικών αρχών δεν έχει αναλάβει καμία πρωτοβουλία ώστε να ενδιαφερτεί για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Τους λένε, περάστε να σας δώσουμε κουπόνια να φάτε. Ποιοι όμως απο αυτούς, πήραν το αυτοκίνητο τους και πέρασαν μια βόλτα απο το παραλιακό μέτωπο; Οι χώροι στάθμευσης, οι παραλίες που διαθέτους κρεβατάκια, στα δέντρα κάτω απο το “Δασούδι” υπάρχουν άστεγοι συμπολίτες μας. Υπήρξε περίπτωση μάνας με ανήλικη κόρη οι οποίες διάμεναν στα δέντρα στο Δασούδι, μέσα στο αμάξι όπου το πρωί ξύπναγαν και η μάνα πήγαινε δουλειά και η κόρη σχολείο. Που βρίσκεται το κράτος;”

Το πολυδιαφημιζόμενο “ΣΧΕΔΙΑ” του Δήμου Λεμεσού είναι μόνο για γραφειοκρατική δουλειά

Ενδεικτικά της κατάστασης που υπάρχει στη Λεµεσό είναι και τα στοιχεία που παρατέθηκαν στη διάρκεια πρόσφατης διάσκεψης Τύπου µε αφορµή τη συµπλήρωση τριών χρόνων από τη λειτουργία του «ΣΧΕ∆ίΑ» του ∆ήµου Λεµεσού, που ενώ πολυδιαφημίστηκε ως κέντρο στήριξης και επανένταξης αστέγων, παραμένει στη γραφειοκρατική δουλειά χωρίς ουσιαστικά να παρέχει ουσιαστικές λύσεις.

Όπως μάλιστα χαρακτηριστικά ανάφερε, σε συνέντευξη του στο NewsfeedCy, ο αντιδήμαρχος Λεμεσού, Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, “το Σχεδία, βοηθάει στη συμπλήρωση των εντύπων που χρειάζεται να δοθούν σε κρατικές υπηρεσίες. Δεν είναι κέντρο φιλοξενίας αστέγων”.

Να σηµειωθεί ότι η «ΣΧΕ∆ίΑ», διαφημίστηκε ως το πρώτο κέντρο που δηµιουργήθηκε για παροχή εξειδικευµένων υποστηρικτικών υπηρεσιών σε άστεγους ή άτοµα που αντιµετωπίζουν τον κίνδυνο να βρεθούν άστεγοι, προσφέρει µεταξύ άλλων υπηρεσίες ηµερήσιας φροντίδας, ψυχοκοινωνικής στήριξης, συµβουλευτική και καθοδήγηση, στεγαστική και εργασιακή συµβουλευτική, 24ωρη γραµµή αναφορών, εκπαίδευση, ενηµέρωση, ευαισθητοποίηση και συλλογή στατιστικών δεδοµένων για συνεχή παρακολούθηση και αξιολόγηση του ζητήµατος.

“Το ζήτημα το αξιολογούν” τονίζει ο Λευτέρης Γεωργίου “απο κει και έπειτα τι γίνεται; Θα μείνουμε μόνο στην αξιολόγηση ή θα φροντίσουμε να το λύσουμε;”

Στα χαρτιά έµεινε η πολυδιαφηµιζόµενη “προσιτή στέγη” του ΟΑΓ

Η αδυναµία ή αδιαφορία του κράτους να εγκύψει µε αποφασιστικότητα και σοβαρότητα στο καυτό στεγαστικό πρόβληµα αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι τα πολυδιαφηµιζόµενα από τον ∆ήµο Λεµεσού σχέδια αξιοποίησης της δηµοτικής περιουσίας στον Άγιο Νικόλαο και τον Άγιο Ιωάννη, µέσα από τη συµφωνία που έγινε πριν από δύο χρόνια µε τον Κυπριακό Οργανισµό Ανάπτυξης Γης και αφορά το έργο «Προσιτή στέγη για όλους», παραµένουν ανεκπλήρωτες εξαγγελίες.

Το έργο, κόστους 100 εκατ. ευρώ, αφορά την κατασκευή 600 σύγχρονων οικιστικών µονάδων διαφόρων µεγεθών, µε αυστηρές προδιαγραφές που θα διασφάλιζαν υψηλό ποιοτικό επίπεδο διαβίωσης και θα κάλυπταν τις ανάγκες στέγασης µε χαµηλό ενοίκιο ή αγορά, ατόµων ή οικογενειών στη βάση αντικειµενικών κριτηρίων, σε συνεργασία και µε τις αρµόδιες κρατικές υπηρεσίες. Βάσει των σχεδιασμών που περιλαµβάνει η συµφωνία δήµου και ΚΟΑΓ και τις κατά καιρούς εξαγγελίες τόσο του δήµου όσο και της κυβέρνησης, το έργο θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει το 2022 και εντός του 2023 να παραδοθούν οι πρώτες 150 οικιστικές µονάδες.

Βρισκόµαστε στον Αύγουστο του 2022 κι ακόµα δεν έχει κτιστεί ούτε ένα τούβλο και απο ότι όλα δείχνουν, δεν θα μπει ούτε ένα λιθαράκι, αφού η χρηματοδότηση του όλου έργου, προερχόταν απο τους επενδυτές των χρυσών διαβατηρίων. Και αφού το πρόγραμμα “κόπηκε” με συνοπτικές διαδικασίες, η Κυβέρνηση δεν έχει χρήματα να διαθέσει για τους πολιτες της . Έτσι, άλλη μια φορά, κλείνει τα μάτια.

Το πρόβλημα ολοένα και αυξάνεται

Οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες, όσο αφορά το θέμα της στέγασης, για αρκετούς συμπατριώτες μας. “Τώρα, όσο ο καιρός είναι ζεστός, την βγάζουν σε παραλίες. Απο το χειμώνα τι θα γίνει;”

“Κανένα μέτρο, καμία βασική κοινωνική πολιτική, κανένα ενδιαφέρον. δυστυχώς, αυτοί είμαστε” καταλήγει ο Λευτέρης Γεωργίου.