Παράνομο το Κράτος ή οι διαμαρτυρόμενοι;

Στο πρόσφατο παρελθόν, είχε αποφασιστεί με Κυβερνητικό διάταγμα, οι μαζικές εκδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις, οι διαμαρτυρίες, οι διαδηλώσεις, οι παρελάσεις, οι συναυλίες και τόσα άλλα πράγματα. Αρκετοί ήταν οι συμπολίτες μας οι οποίοι παραβίασαν τα σχετικά διατάγματα με αποτέλεσμα τη δίωξη τους. Ποιος όμως είναι ο παράνομος στην προκειμένη περίπτωση; Το κράτος ή οι διαμαρτυρόμενοι;

29 συνολικά υποθέσεις, έχουν διερευνηθεί μέχρι σήμερα, στις οποίες εμπλέκονται 59 πρόσωπα, που αυτή τη στιγμή, βρίσκονται απέναντι από την Αστυνομία, αφού οι υποθέσεις τους παίρνουν την νομική οδό.

Άξιο απορίας πάντως, σύμφωνα και με τα όσα ακούστηκαν ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι το κατά πόσο αυτά τα 59 πρόσωπα παραβίασαν ένα διάταγμα ή εάν τελικά το ίδιο το διάταγμα παραβίαζε τα ίδια τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς όπως ανέφερε ο πρόεδρος της Επιτροπής, Γιώργος Κουκουμάς, δεν μπορεί να επιβάλλεται πλήρης απαγόρευση των διαδηλώσεων επ’ αόριστα, αφού πλέον υπάρχει η συγκεκριμένη νομολογία του ΕΔΑΔ σε απόφαση που αφορά την Ελβετία, όπου δεν είναι επιτρεπτή η καθολική απαγόρευση των διαδηλώσεων.

Όπως υπέδειξε ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, «διώχθηκε κόσμος στη βάση των διαταγμάτων. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση ίσως παραβίασε αρχές με τον τρόπο που επέβαλε τα μέτρα, αφού κάποια από τα διατάγματα απαγόρευαν τις διαδηλώσεις καθολικά και επ’ αόριστα. Πρέπει να πάει στο ΕΔΑΔ η χώρα για να καταλάβουμε ότι είναι λάθος; Την ώρα που το γνωρίζει όμως η χώρα, πρέπει να συνεχίζονται οι διώξεις; Δεν είναι ανάγκη να συνεχίζονται οι διώξεις, εφόσον έχουν υπάρξει λάθη του παρελθόντος, με την καθολική απαγόρευση των διαδηλώσεων». 

Το ζητούμενο για το δικαστήριο είναι αν αυτός ο περιορισμός ήταν νόμιμος ή όχι

Ξεκάθαρος ήταν από την πλευρά του ο Νομικός, Κώστας Παρασκευά​,​​​​​​ ο οποίος εξήγησε πως αν και δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία ενώπιον τους, εντούτοις πρόκειται για ένα πολύπλοκο ζήτημα στο οποίο πρέπει να αναλυθεί στη βάση πραγματικών γεγονότων, που μόνο το ίδιο το δικαστήριο μπορεί αν πράξει. «Το πιο προβληματικό σημείο είναι ότι τα διατάγματα απαγόρευαν τις διαδηλώσεις για σημαντικό χρονικό διάστημα και αυτό καταλήγει σε συμπέρασμα ότι απέκλειε το δικαίωμα του συνέρχεστε ειρηνικώς. Το ζητούμενο για το δικαστήριο είναι να δει αν αυτός ο περιορισμός ήταν νόμιμος ή όχι».

Στην Κύπρο, πρόσθεσε ο κ. Παρασκευά, «έχουμε ένα παραμελημένο άρθρο, που λέει ότι όλες οι εξουσίες, δικαστική, νομοθετική, εκτελεστική, θα πρέπει να διασφαλίζουν την αποτελεσματική προστασία. Αλίμονο όμως, εάν οι πολίτες θεωρούν ότι ένα διάταγμα που υπάρχει, δεν τους αρέσει και έτσι αποφασίζουν να μην το τηρούν».  

Από την πλευρά της Επιτρόπου Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αναφέρθηκε ότι, «οι οποίοι περιορισμοί υπάρχουν, θα πρέπει να προβλέπονται από το κράτος και να έχουν συγκεκριμένη χρονική διάρκεια. Για σκοπούς της παρούσας συζήτησης, το γραφείο δεν έχει ασχοληθεί και δεν μπορούμε να τοποθετηθούμε».