Χριστοδουλίδης, Βγενόπουλος και λοιπά δαιμόνια της Κυπριακής πολιτικής σκηνής

Του Πολιτικάντη

Τελειώσε και το συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος, με αιχμές, κατηγορίες, ευχές και ελπίδες. Τι όμως άφησε στους Συναγερμικούς το εν λόγω συνέδριο;

Κατάντια. Αυτό.

Η Πινδάρου, ξοδεύτηκε για την υλοποίηση αυτού του Συνεδρίου, στήνοντας ένα σκηνικό υπερπαραγωγής – όπως άλλωστε αρμόζει σε κάθε σωστό Κυβερνών κόμμα. Το λυπηρό του συνεδρίου, ήταν όλες αυτές οι φανφάρες, που ακούστηκαν απο τα στελέχη του ΔΗΣΥ, που έδειχναν την σαφέστατη στήριξη τους προς το πρόσωπο του “Αβέρωφ του Εκλεκτού”. Λογικό θα μου πείτε, ένας είναι ο “Εκλεκτός” και το κόμμα πρέπει να φανεί “ενωμένο, δυνατό”.

Ήταν ανάγκη όμως να γίνει ΤΟΣΟ οφθαλμοφανές, ότι τα λόγια στήριξης, ήταν “οδηγία” απο την Πινδάρου; ΣΑΤΖΙΗΝ! Είναι κατανοητό, προς όλους, ότι το κόμμα στηρίζει τον “Αβέρωφ, τον Εκλεκτό”. Τους εαυτούς σας προσπαθείτε να πείσετε, όχι άλλους.

Αυτό που δεν είναι κατανοητό, είναι που ξαμολύθηκαν τα στελέχη αλλά και τα .. wanna be στελέχη, εξαπολύοντας επίθεση προς το μέτωπο του Νίκου Χριστοδουλίδη, ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ! Απο το βήμα του συνεδρίου. Δηλαδή τι; Κάνανε συνέδριο απλά και μόνο για να πείσουν τους Συναγερμικούς να ΜΗΝ ψηφίσουν Χριστοδουλίδη; Κατανοητό. Αλλά τόση εμμονή πια;

Οι αιχμές του Φαίδωνα

Σε όλα αυτά, δεν θα μπορούσε να μην εκφέρει άποψη και ο Δήμαρχος Πάφου, Φαίδωνας Φαίδωνος, ο οποίος άφησε τις αιχμές του – ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ – απο το βήμα του πολιτικού και ιδεολογικού συνεδρίου.

Συγκεκριμένα, ο κ. Φαίδωνος αναφέρθηκε σε μια συνάντηση του Τέως Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Χριστοδουλίδη, στην Αθήνα, διερωτόμενος «τι γύρευε ο συγκεκριμένος σε συνάντηση με τον Ανδρέα Βγενόπουλο μετά το κούρεμα στην Αθήνα;».

Τόσο καιρό, δεν γνώριζε ο Φαίδωνος, ότι ο Χριστοδουλίδης συναντήθηκε με τον Βγενόπουλο στην ΑΘήνα; Τυχαία, στο συνέδριο του ΔΗΣΥ, το θυμήθηκε;

Κατινιές καφενείου δηλαδή! Εκεί κατήντησαν.

Το επόμενο βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη και το απόσπασμα για την εν λόγω συνάντηση

Η πρώτη αναφορά στη συνάντηση του Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Ανδρέα Βγενόπουλο έγινε στο βιβλίο του δημοσιογράφου και συγγραφέα, Μακάριου Δρουσιώτη, «Η Συμμορία». Πληροφορίες αναφέρουν ότι το επόμενο βιβλίο του Μακάριου Δρουσιώτη θα περιλαμβάνει ολόκληρο κεφάλαιο για τη συνάντηση Βγενόπουλου-Χριστοδουλίδη στην Αθήνα.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Η Συμμορία», σελίδα 226:

Δεν υπάρχει αμφιβολία καμιά ότι ο Αναστασιάδης είχε σχέση με τον Βγενόπουλο και ο τελευταίος είχε απαιτήσεις από τον Αναστασιάδη να παρέμβει για να σταματήσουν οι διώξεις εναντίον του. Τον Αύγουστο του 2013 έλαχε και ήμουν αυτήκοος μάρτυρας τηλεφωνικής συνομιλίας που είχε ο Αναστασιάδης με τον Βγενόπουλο. Είχα ανοίξει την πόρτα του γραφείου του ενώ συζητούσε μαζί του. Όταν με είδε, μου έκανε νεύμα να μπω και να κάτσω. Όταν κατάλαβα ότι συζητούσαν ευαίσθητα ζητήματα, του έκανα νεύμα να περάσω έξω. Με τον δείκτη του χεριού του μου έδειξε το πάτωμα, δηλαδή μου ζητούσε να μείνω. Ο Βγενόπουλος ζητούσε τερματισμό των διώξεων εναντίον του και ο Αναστασιάδης, με ευγενικό τρόπο, του εξηγούσε ότι το σύστημα δικαιοσύνης στην Κύπρο ήταν ανεξάρτητο και δεν ήταν όπως εκείνο της Ελλάδας, όπου θα μπορούσε ο πρωθυπουργός να παρέμβει. Ο Βγενόπουλος επέμενε και ο Αναστασιάδης, με πολλή υπομονή, του επαναλάμβανε, «Ανδρέα μου, κατάλαβέ με, δεν γίνεται». Ύστερα η συζήτηση στράφηκε στην αναμόχλευση από τον «Πολίτη» της ιστορίας με τη Focus. Ο Βγενόπουλος έβλεπε δάκτυλο του Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Αναστασιάδης προσπαθούσε να τον πείσει ότι δεν είχε επιρροή στην εφημερίδα, ενώ στήριξε τον Νεοφύτου.

Μου έκανε εντύπωση ότι ο Αναστασιάδης με ήθελε αυτήκοο μάρτυρα της συνομιλίας του με τον Βγενόπουλο. Πέρασαν κάποια χρόνια για να κατανοήσω τον λόγο, όταν οι συσσωρευμένες εμπειρίες μου με βοήθησαν να αποκωδικοποιήσω τις επικοινωνιακές πρακτικές του. Ο Αναστασιάδης μπορεί να σου μιλήσει και να σε πείσει για οτιδήποτε. Μπορεί ν’ ακούσεις από το στόμα του την πιο αποκαλυπτική αλήθεια, μέχρι και το μεγαλύτερο ψέμα, με την ίδια πάντα φυσικότητα. Για να βγάλεις συμπέρασμα από τα λεγόμενά του, πρέπει να έχεις κρίση, αλλά κυρίως την απαραίτητη πληροφόρηση, ώστε να αντιληφθείς τι έχει στο πίσω μέρος του μυαλού του. Και πάλι μπορεί να κάνεις λάθος.

Ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε ο πρώην συνάδελφός μου στο Προεδρικό, Πάμπος Χαραλάμπους, είναι το καλύτερο παράδειγμα για να κατανοήσει κανείς τις επικοινωνιακές τακτικές του Αναστασιάδη: Ήταν λίγες μέρες πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2016. Ο ΔΗΣΥ υποστήριζε την υποψηφιότητα του Νίκου Νικολαΐδη για τον Δήμο Λεμεσού, όμως μερικά υψηλόβαθμα τοπικά στελέχη εργάζονταν εναντίον του. Ο Νικολαΐδης επικοινώνησε με τον Πάμπο Χαραλάμπους και του έδωσε μερικά ονόματα, με την παράκληση να τους μιλήσει στο τηλέφωνο ο πρόεδρος και να τους πει να σταματήσουν να τον πολεμούν. Ο Χαραλάμπους πήγε στο γραφείο του Αναστασιάδη με τη λίστα στο χέρι και του μετέφερε την παράκληση του Νικολαΐδη. Ο Αναστασιάδης άνοιξε τα χέρια του διάπλατα και του φώναξε: «Όι ρε Πάμπο, είμαι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, μεν με ανακατώνετε με τα δημαρχιακά». Ο Χαραλάμπους σηκώθηκε να φύγει κατσουφιασμένος, οπόταν ο Αναστασιάδης του είπε: «Κάτσε τζιαμέ. Πού πάεις; Εν είδες τον καφετζή που ήταν μέσα;» Είχε προηγηθεί μια σύσκεψη στο γραφείο του προέδρου και ο καφετζής, ο οποίος ήταν του ΑΚΕΛ και ο Αναστασιάδης τον υποψιαζόταν ότι ήταν της Επαγρύπνησης, μάζευε τα φλιτζάνια. Ο Αναστασιάδης παρίστανε τον εκνευρισμένο, για να μεταφέρει ο καφετζής το μήνυμα στο ΑΚΕΛ ότι ο πρόεδρος δεν ανακατεύεται στις δημοτικές εκλογές. Μόλις έφυγε ο καφετζής, πήρε τη λίστα για να τηλεφωνήσει στα στελέχη, όπως του είχε ζητήσει ο Νικολαΐδης

Αυτό ακριβώς έκανε και μαζί μου όταν μιλούσε με τον Βγενόπουλο. Με ήθελε μάρτυρα ότι δεν συμβιβάστηκε στις εκκλήσεις του να παρέμβει στη δικαιοσύνη, ώστε να τον υπερασπίζομαι. Δεν θα με εξέπληττε εάν μάθαινα πως όταν έφυγα από το γραφείο του μίλησε ξανά στο τηλέφωνο με τον Βγενόπουλο και του είπε «Ανδρέα μου, είχα κάποιον δίπλα μου που άκουγε…». Πάντως, μόλις έκλεισε το τηλέφωνο σχολίασε λέγοντας: «Να πάει να γ*****. Έν θα μπλέξω εγώ για λλόου του».

Ο Βγενόπουλος συνέχιζε να τον πιέζει. Το όνομά του ήταν συχνά στη λίστα με τα άτομα που επικοινωνούσαν και ζητούσαν να μιλήσουν στον πρόεδρο. Ο Βγενόπουλος ζητούσε να συναντηθούν, αλλά μέσα στο κλίμα της εποχής, ο Αναστασιάδης το φοβόταν. Σε μια περίπτωση, στις 5 Νοεμβρίου 2013, όταν επισκέφθηκε την Αθήνα, του έστειλε ως προσωπικό του απεσταλμένο τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Αργότερα ο Χριστοδουλίδης μου διηγήθηκε ότι ο Βγενόπουλος είχε στείλει μια λιμουζίνα να τον παραλάβει από το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» και τον πήγε στη συνάντηση με τη συνοδεία των σωματοφυλάκων του, που έμοιαζαν με γορίλλες. Για να φτάσει στο γραφείο του, είπε, άνοιγαν πελώριες συρόμενες πόρτες. Ο Χριστοδουλίδης μου είπε ότι ο Βγενόπουλος ζητούσε να τερματιστούν οι δικαστικές διαδικασίες εναντίον του.